Mijn eerste 3D


Dat ben ik niet meer gewend, zo `s zondags voor 7 uur mijn nest uit. Om half acht vertrekken als ik op tijd wil zijn. Mijn navigatie brengt mijn door Friese dorpen die op dat tijdstip nog in diepe rust zijn. Ik geniet van de autorit in stilte die me langs met rijp bedekte weilanden voert. Verderop doemt een parkeerplaats op die ongeveer halfvol staat met auto’s. Dat zal de plaats van bestemming zijn.

De mammoet was best wel groot, maar op zo'n afstand valt het toch tegen

Daar blijkt een bonte verzameling van mensen rond te lopen, nagenoeg allemaal voorzien van een boog. Maar wat een pluimage! Sommige heel traditioneel zoals je ze in de middeleeuwen zou kunnen tegenkomen. Anderen halen hun kleding bij de dump, gezien de camouflage elementen. Ook ik val niet uit de toom met mijn “gewone” kledij. Wel nog even een shirt van de club aangetrokken, die echter verdwijnt onder de jas. Op het weiland aangrenzend aan de manege is een reusachtige mammoet neergezet, ik denk om ons lekker te maken voor wat nog komen gaat.

De verdeling van de groepen staat al vast en Jacco en ik mogen als nieuwelingen meelopen met oude rotten Annie, Dirk en Tonnie. Siebren loopt mee met Harm-Jan en Jantina. De route is verdeeld in 30 posten, dus we hebben een fikse wandeling voor de boeg. Er zijn ook ongeveer dertig teams en elk team begint bij een andere post en draait door totdat je elke post gehad hebt.

Onderweg krijgen we een uitgebreide verzameling doelen in het vizier met uiteenlopende moeilijkheidsgraden. Zo was er een reiger in een droge sloot. Moeilijk te raken en wanneer je de pijl moest opzoeken in dikke humuslaag bedekt met bladeren, ben je nog niet klaar. Een eindje verderop staat Iejoor uit Winnie de Poeh, maar wel op een afstand van 50 á 60 meter. Ik vond het wel goed van mezelf dat ik deze kon raken. Een beer die aan de overkant van een flinke vijver stond heeft onze groep echter overleeft. Maar niet alleen de doelen op grote afstand zijn moeilijk te raken, de kleine doelen op korte afstand is minstens zo moeilijk. Een waaierdoel op 5 tot 6 meter afstand slaagde ik maar met één van de drie pijlen te raken.

Één van de zeldzame keren dat Dirk misschoot

De naar mijn mening leukste uitdagingen kwamen echter op het eind. Wij waren bij post 4 begonnen en de laatste en eerste doelen kwamen voor ons dus op het einde. Post 30 was de mammoet, waar je maar met één pijl op mocht schieten. Ondanks de grote afstand slaagde ik erin om er zelfs nog overheen te schieten. Post 1 was ook een uitdagend doel. Strikt genomen geen 3D omdat het eigenlijk een afbeelding was van een monnik op een houten ton. In die ton was een gat waar je doorheen moest schieten. Miste je het gat, ben je ook je pijl kwijt. Maar schiet je raak, heb je gelijk 40 punten. Dirk heeft op spectaculaire wijze misgeschoten, getuige ook de foto’s.

Rond de klok van 3 uur zijn we uitgeschoten en is het wachten op de uitslag. Dat duurt nog een hele tijd, maar gelukkig hebben we een paar gehaktballen om de tijd te doden. De Nederlands kampioen 3D schieten is het gelukt om haar voorlopig haar titel veilig te stellen want Jantina stak met kop en schouders boven de rest uit. Voorlopig lijk ik het te moeten doen zonder een overwinningsroes, maar ik kan toch terugkijken op een uitermate geslaagde dag. Met de muziek keihard aan ben ik teruggereden naar huis.