Arrowhead Merksplas – juni 2010


Zaterdag 6 juni
Via Dirk, die had een uitnodiging gehad, hebben wij ons ingeschreven voor het open Belgische kampioenschap Veldschieten in Merksplas. Lijkt leuk toch. De te rijden afstand naar Merksplas (wie heeft daar ooit van gehoord) leek vanuit camping L�eau Rouge korter dan vanuit huis. En dat klopte ook. Vanuit de camping was het maar 171 km en vanuit huis was het toch een kleine 223 km. Dus het verschil was eigenlijk de moeite niet. We kwamen om 9.10 uur daar aan op een zeer stoffige parkeerplaats. We waren maar net uitgestapt, toen er een auto naast ons stopte en daaruit kwamen Jan en Maureen.
Samen zijn we naar de inschrijving gelopen. Daar aangekomen moesten we ons eerst nog officieel inschrijven en betalen. We kregen het baannummer 24 rood, waar we samen met Heidi en Peter (nee, niet die uit Oostenrijk) die dag op zouden beginnen. Het is bijna niet mogelijk om met een gezelliger groepje de hele dag door te brengen. Om 10.20 uur gingen de eerste pijlen van de boog. Ik moet zeggen dat het bij ons groepje niet onverdienstelijk ging.
Het parcours was fantastisch opgezet, heel uitdagend en pittig. De lange afstanden gingen voor mij een stuk beter, maar heeft zeker nog wel aandacht nodig. Het terrein is heel erg mooi met oude afgravingen, waarin plassen zijn gevormd met heel veel kikkers die ons steeds weer luid kwakend begroeten. Dit leende zich ook voor een grote verscheidenheid in het neerzetten van de doelen. Doelen van hoog naar laag, tegen de zon in, in de schaduw van het bos, over water, kortom leuk om te schieten. Er was een bunny die bovenop een zandberg was geplaatst, nog net niet recht omhoog. De maximum afstand van 15 meter leek wel 30 meter en dat tegen de zon in. Heidi stond hier onder schot en het leek wel of de kikkers voor haar stonden te zingen. We genoten er met zijn vieren even van. De eerste dag eindigde in een 2e plaats voor mij. Jan was me, zoals vaak gebeurd weer een aantal punten voor. Omdat ik nu 2e stond besloot ik, om ook de dag 2 te gaan schieten. Dirk hield het voor gezien vanwege een blessure in zijn schouder die hij wil besparen voor Amersfoort op 19-20 juni, en het daarop volgende Nederlandse kampioenschap in Zoetermeer op 26-27 juni. 

Zondag 7 juni
Dus ik op zondag moederziel alleen naar Merksplas. Jan en Maureen kwamen die dag ook niet schieten, ja, soms kan je gewoon niet alles hebben wat je zou willen. Gelukkig werden dezelfde groepjes als de zaterdag gehanteerd, zodat ik weer met Heidi en Peter in het groepje zat. Nu begonnen we op baannummer 24 blauw en moesten we de blauwe route dus volgen.
Deze dag had nog veel meer uitdagingen dan gisteren. Een van de eerste doelen lag ongeveer 8 meter onder in de afgrond, waar we buigend over deze afgrond op een Bunny moesten schieten. En ik geef eerlijk toe, hier had ik alle 3 de pijlen mis. Maar ik schaam mij er niet voor, kanonne, wat lag dat doel vreemd. Een van de volgende doelen, weer een Bunny en ook weer heel sniekie neergezet. Deze was bijna kaarsrecht omhoog op 15 meter en schuin van ons af geplaatst. Leuk om te schieten. Het lukte mij om 2 tellende pijlen erop te krijgen. Dan denk je, nu hebben we het wel gehad, maar nee hoor, het volgende doel was werkelijk prachtig neergezet. Ook hier hebben we eerst van het uitzicht genoten. Het was een lange afstand schot van bekend 40 meter, schuin naar beneden en langs de rand van het water, langs een bossage af. De eerste twee eroverheen, de derde tellend. Op een gegeven moment staat Peter (die andere) in de lucht te kijken en zegt �nog ongeveer 1,5 uur en dan gaat het regenen�. OK, ik ken hem. Na een poosje hield het gekwaak van de kikkers ineens op en voorspelde hij, �binnen een half uur regent het�. Het laatste doel voor de kantine was een onbekend doel op lange afstand, je stond met je voeten in het riet, keek over het water naar een keurig gemaaid talud en ongeveer 10 meter verder stond het doel in het bos. Daar plofte ik er een recht in het midden. Wat een fantastisch gevoel geeft dat. Dit gebeurde nauwelijks een half uur na de voorspelling van Peter. En, ja hoor, toen begon het te regenen. We hebben even in de kantine gezeten en zijn daarna weer doorgegaan in de regen. Dat hield na een half uur weer op. Niet heel erg dus. Na onze ronde gedaan te hebben, zijn we in de kantine gaan zitten om te wachten op de uitslag, dit was om 15.00 uur. Hier vertelde Gert uit Tienray dat er bij hem op de baan een Belg zijn boog stuk trok, zijn lat scheurde. In principe kon deze zijn Belgisch kampioenschap wel schudden, dacht die, als Gert er niet geweest was. Het onmogelijke gebeurde. Gert leende zijn boog uit aan de onfortuinlijke Belg. Deze ging wel zijn eigen pijlen gebruiken, want het kon toch niet dat hij de pijlen van een ander gebruikte en de kans bestond dat hij deze kapot schoot. Uiteindelijk stond deze Belg nog op de eerste plaats bij dit Belgisch kampioenschap in zijn discipline. Zo gaat dat dus bij het boogschieten, elkaar helpen als het kan. En elkaar iets gunnen is ook een heel sterk punt. Om 17.10 uur de uitslag. Hier bleek dat het niet een zodanig open wedstrijd was als we dachten, want een Belg die 39 punten minder geschoten had als ik werd kampioen in mijn discipline. Soms toch jammer dat je geen Belg bent. Maar toch zou het leuk geweest zijn als een Hollander een Belgisch lintje met medaille omgehangen kreeg.
Verder wil ik nog vermelden dat ik me gestoord heb aan het biergebruik tijdens deze wedstrijd en hoop dat in de toekomst een biertje n� de wedstrijd meer een gewoonte zal worden. Na het kampioenschap ben ik vanuit Merksplas rechtstreeks naar huis gereden.

Ik geef toe, dat ik me een ongekroonde Belgisch kampioen voel.

Peter van Bogerijen.